Tek Kederli Çay

Gidenlerin ardından bir kova şiir dökme vaktidir çaycı!

Doldur şiirleri heybemize,
Kurulan hayalleri de unutma.
Sana göre sevda olan, başkasına göre ağır bir vebal.
Ve kan kaybediyor gülüşlerin.
Gidenle gitmeli her şey bunu da yaz altın puntolarla bir kenara.

 

Şeyhim!
Çay içmek caiz mi efkârlıyken?
Sahi ben neye bakmıştım aynada?
Vitrine bana sırıtan o karı kimdi?
 

Hadi buraya nokta yakışır diyelim,

Afili bir şiir olmadı nasılsa…
Ee benden de fiyaka çıkmaz değil mi ama?
Boş ver be abi hadi yak sen bi cigara.
Cigaram da taze…
Fırından yeni çıkma.

Sen böyle düşünürsen tez zamanda ölürsün, dedi doktor

Yaşamaktan kime, ne fayda…
Ağlarsa ardımdan en fazla demlik ağlar,
O da yalnızlığına.

 

Hadi bi öksür sırtından müzik dinlemek niyetim be baba.

Bu arada o zengin çocuk bakmaz bizim gibi kızlara.

Babası vekilmiş diyorlar vakti zamanında.

 

Hişşştt!
Dağılın!
Hüzün eylemi yasak,
Ağlama duvarı değil ulan bura!
Üzerinize sevinç gazı sıktırmayın lan bana!

 

Simit ayran olmuş zaten kaç para.
Ver abi sen bize oradan demli bir kara.

 

Duydun mu hacı amca ne düşmüşler manşete benim hakkımda:
‘Kanında kaçak çay bulundu bolca’

 

Bilmiyorlardı ki,
Çiçekçiden papatya çalmaktı müebbet’ime tek sebep.
Oda oradaki en ucuz çiçekti oysa…

 

Dünya… Ahh dünya…


- Gülün siyahı.