Bir çay içimlik...

''Ben bir sana, bir bu şehre gül dedim
Belki de can ben bu şehri güller için çok sevdim''
...
Hep bu dizeyi söylerdin...
Ben gülümserdim.
 
Adımla değil 'gül' diye seslenirdin...
Ben... gülümserdim.

Şimdi hepsi of çekince yıkılacak dağların tepesinde kaldı...
 
Ben...
Çayın buğusunda izliyorum seni...
Buğusuna eşlik ediyor bir kaç damla...
Bilirmisin can...
Çay demlendikçe seninleyim.. Çay içtikçe seninle...
Bu yüzden çayı sevdim...

Çayımı koyduğum idam sehpası bile tanıyor artık seni.
Üzerine çay dökülen kitabım gözyaşıma eşlik etti...

Desem ki;
Bir çay içimlik gülümsesen yine...
'Gül' demesen de olur bana.
Siyahta olsam...
Ben yine gülümserim sana...

-Siyah Gül... 
http://www.youtube.com/watch?v=9iv2BumdH1g&feature=related